ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ:
«ΓΟΝΕΙΣ! ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΦΕΤΕ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΙΝΕΤΕ ΟΝΟΜΑΤΑ ΑΓΙΩΝ»

Να κάμης μίαν εικόνα του Χριστού, της Παναγίας, του Προδρόμου, να έχης και τον άγιον του παιδιού σου.
Και όταν το παιδίον σηκώνεται από τον ύπνον και σου γυρεύη ψωμί, να το βάλης εμπρός εις την εικόνα του Χριστού και να του ειπής:
- Εγώ, παιδί μου, δεν έχω ψωμί· ο Χριστός έχει.
Σήκω να κάμης τον σταυρόν σου, να παρακαλέσωμεν τον άγιόν σου να παρακαλέση τον Χριστόν να σου το δώση.
Και έτσι το παιδίον παρακινείται δια την αγάπην του ψωμιού και, ευθύς οπού ξυπνά, τον άγιόν του βλέπει.
Βλέποντας τότε ο διάβολος το παιδίον πως έχει την ελπίδα του εις τον Χριστόν και εις τον άγιόν του κατακαίεται και φεύγει.
Και έτσι να συνηθίζετε τα παιδιά σας, να τα παιδεύετε από μικρά, δια να συνηθίζουν εις τον καλόν δρόμον.

Και αν θέλης να ζήση το παιδίον, εγώ να σε είπω πώς να κάμης· να κάμης του παιδιού σου ένα φόρεμα και άλλο ένα εκείνου του πτωχού παιδιού· και διά το χατίρι εκείνου του πτωχού παιδιού χαρίζει ο Θεός την ζωήν του παιδιού σου.
Και να αγαπάς τα πτωχά τα παιδιά καλύτερα από τα εδικά σου· ει δε και να ζητάς πώς να δίνης του παιδιού σου να τρώγη και να πίνη καλά, να έχη εύμορφα φορέματα, και δι’ εκείνο το πτωχό να μη σε μέλη, αύριο βλέπεις το παιδί σου αποθαμένο και καίγεται η καρδιά σου.
Και ενώ το πτωχό, το ξυπόλητο, το γυμνό, το πεινασμένο, το καταφρονεμένο το βλέπεις θρεμμένο και είναι ωσάν γουρουνόπουλο, και το εδικό σου γίνεται ωσάν χτικιασμένο.

Και εκείνην την ημέραν, οπού είναι ο άγιος του παιδιού σου, αν θέλης να κάμης κούρμπανο (=θυσία, προσφορά) να εορτάσης τον άγιον, πώς πρέπει να κάμης, εγώ σε λέγω.
Γίνεται το κούρμπανο θεϊκόν, γίνεται και διαβολικόν.

Θεϊκόν κούρμπανον είναι· τώρα θέλεις να δώσης τρία γρόσια να πάρης ένα πρόβατο· δόσε το ένα γρόσι του παπά σου να σου διαβάση τόσες Λειτουργίες, το άλλο γρόσι πάρε κερί, λιβάνι και λάδι και σύρ’ τα εις την εκκλησίαν να τα κάψουν εμπρός εις τον άγιον και το άλλο γρόσι μοίρασέ το με το χέρι σου κρυφά ελεημοσύνην, να μη σε ξεύρη κανένας.
Αυτό είναι το θεϊκό κούρμπανο.
Και να διαβάσης το συναξάρι του αγίου να ακούη το παιδί σου.
Και να του ειπής:
- Ακούεις, παιδί μου, τι έκαμνεν ο άγιός σου; Έτσι να κάμης και συ. Ακούοντας το παιδίον τέτοια θαύματα ζηλεύει και λέγει;
- Αχ, πότε να γίνω και εγώ ωσάν τον άγιόν μου!

Διαβολικόν κούρμπανο είναι να πάρης ένα πρόβατο, να το μαγειρέψης και να κράξης τους φίλους σου, τους συγγενείς σου, να τρώγετε, να πίνετε, να μεθάτε, να ξερνάτε ωσάν τους σκύλους.
Αυτό είναι το διαβολικόν κούρμπανο.

_________

ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ: