ΚΑΒΑΛΑ 9-7 2010

Πατέρα Μάξιμε, ασπαζόμενη την δεξιάν σας, ζητώ την ευχήν σας.

Βαθειά συγκινημένη γράφω αυτές τις γραμμές της επιστολής. Δεν μπορώ να εκφράσω αυτό που νοιώθω, η ανάξια. Όμως εν πρώτοις δοξάζω και ευχαριστώ τον Θεόν τον Τριαδικόν, όπου με αξίωσε να σας γνωρίσω, και από κοντά να πάρω την ευχήν σας.

Είσθε ένας από τους εκλεκτούς του Θεού, χαρισματούχος, άγιος, πλούσιος σε αγάπη, αγωνιστής, κυρίως ταπεινός, η μεγάλη αρετή, το οικόπεδο θα έλεγε κανείς, για την χάριν.

Ένα τέτοιο δοχείο, πως να μη το χρησιμοποιήσει ο Κύριος για να το χαριτώσει, να το εμπνεύσει να κάνει έργα; Πως να μην το προστατεύσει; Επίσης η Παναγιά πως να μην το αγαπά, να μην το έχει υπό την προστασία της; Καθώς και ο Άγιος Πατροκοσμάς;

Αυτά τα έργα ζήλεψε ο πονηρός και χρησιμοποίησε τα όργανά του για τον πόλεμο εναντίον της οσιότητός σας, π. Μάξιμε. Έτσι εξηγείται λοιπόν, μην φοβάσθε, όταν ο Θεός μεθ’ ημών, ουδείς καθ’ ημών. Τις σκέψεις αυτές και πολλές άλλες, τις γνωρίζει ο παντογνώστης Κύριος, είμαι αδύναμη να βρω τα κατάλληλα λόγια, για περαιτέρω.

Θα προσπαθήσω να γράψω ένα περιστατικό που μου συνέβει.

Δοξασμένο το Άγιον όνομα του Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού! Σας ευγνωμονώ, σας ευχαριστώ και σας παρακαλώ να με συγχωρέσετε για τα ορθογραφικά λάθη μου.

Άγιε πατέρα Μάξιμε, ζητώ την ευχήν σας, ασπαζόμενη την δεξιάν σας και παρακαλώντας σας όπως ακούσετε με προσοχή το περιστατικό όπου θα γράψω.

Πάνε περίπου 3 – 4 χρόνια όπου με τη Χάρη και την αγάπη του Θεού έμαθα για το βιβλίο: «Ο Αντίχριστος Ήλθεν 1983-2013», από τον τηλεοπτικό σταθμό “Τηλεάστυ” στην εκπομπή του κ. Γεωργιάδη.

Μου έκανε εντύπωση ο τίτλος του βιβλίου, το παρήγγειλα, το διάβασα και μετά το μελέτησα. Με εντυπωσίασε, μου άρεσε πολύ και το συνέστησα και στο περιβάλλον μου. Μάλιστα πήρα αρκετά βιβλία και τα έκανα δώρο, τα χάριζα. Αυτό έγινε αφορμή σχολίων, περί του ότι ο γράφων και τα όσα γράφει, είναι πλάνες, κ.α.

Είχα λοιπόν, αρκετό πόλεμο σκέψεων, αναρωτήθηκα για το αν πράγματι αληθεύουν όσα γράφετε κλπ. Προσευχήθηκα κι έκλαψα, διότι είχα αντιρρήσεις και από μορφωμένους ανθρώπους, με πτυχία κλπ.
Εγώ είμαι μία απλή χριστιανή, οι γνώσεις μου είναι του Δημοτικού Σχολείου, διότι δεν υπήρχε η δυνατότης να σπουδάσω (είμαστε πολύτεκνη οικογένεια), όμως δεν παραπονιέμαι ο καλός Θεός με βοήθησε και γνώρισα τον δρόμο τον ίσιο, τον δρόμο της Σωτηρίας, που είναι ο Χριστός! ....

Το περιστατικό, λοιπόν, που μου συνέβει έχει ως εξής:

Μετά την βραδυνή μου προσευχή, όπως πάντα, έπεσα να κοιμηθώ. Στο όνειρό μου, ήταν ακόμα ο απόηχος του αιτήματός μου, που είχα κατά την διάρκεια της προσευχής μου. Έλεγα μεταξύ των άλλων και τα εξής:

-Κύριε μήπως το βιβλίο αυτό, είναι πράγματι πλάνη;  Μήπως έχουν δίκαιο αυτοί οι συνάνθρωποί μου, που σπούδασαν και γνωρίζουν περισσότερα;  Μήπως μετά από τόσα χρόνια πνευματικού αγώνος, τώρα πλανηθώ; Και άλλα πολλά είπα προσευχόμενη, και έκλαψα και τέλος είπα:

-Κύριε, δείξε μου ένα σημαδάκι, Σε παρακαλώ, βοήθησέ με! Αυτή η προσευχή συνεχιζόταν και στον ύπνο μου.

Βρέθηκα τότε, στην Εκκλησία. Λειτουργούσε ο ιερεύς και ήταν και άλλοι στο ιερό και κόσμος έξω, γενικά.

Στο ένα μανουάλι, ήταν αναμμένα τα κεριά. Το δεύτερο μανουάλι, είχε τα κεριά σβυσμένα και όταν εγώ σήκωσα τα μάτια μου, μετά από την ταπεινή μου προσευχή, όπου ζητούσα με θέρμη σημάδι από τον Θεό, τα κεριά άναψαν όλα συγχρόνως!

Δόξασα τον Θεό για την χαρά που μου έδωσε και για το ότι άκουσε την προσευχή της αμαρτωλής δούλης του. Ξύπνησα και ήμουν αναστατωμένη και δεν ήξερα τι να υποθέσω.

Αισθάνθηκα την ανάγκη να το εξωμολογηθώ στον πνευματικό μου και στο περιβάλλον μου. Ο μεν είπε ότι είναι εκ του πονηρού, οι δε είπαν ότι είμαι «ονειροπαρμένη», χαριτολογώντας!

Εγώ όμως όταν το ξανασκέφθηκα, ένοιωσα γαλήνη, ψυχική ηρεμία και ότι ο Κύριος απάντησε στην προσευχή μου.

Τώρα είμαι δυνατότερη και δεν έχω πλέον ούτε απορίες, ούτε αμφιβολίες. Είναι όλα αληθινά! Η αγάπη του καλού και Φιλανθρώπου Θεού, μας έστειλε εσάς π. Μάξιμε, να ενημερώσετε και να διδάξετε για τα Σημεία των Καιρών και για τα Έσχατα χρόνια του Αντιχρίστου.

Να είσθε πάντα καλά, ο Θεός και η Παναγία να σας προστατεύει!

Ασπάζομαι την δεξιάν  σας

Ελένη Χατζησφέτκου