- Ποιοι είναι οι Μονοφυσίτες και γιατί λέγονται έτσι
- Η «Ορθοδοξία» των Μονοφυσιτών
- Ο Διάλογος με τους Μονοφυσίτες
- Η ένωση του Πατριαρχείου Αντιοχείας με τους Μονοφυσίτας
Ορθόδοξος Ιεραποστολικός ΣύνδεσμοςΜονοφυσίτες
Ενότητες
Φωτό & Βίντεο
Δημοφιλή Άρθρα
Εορτολόγιο (νέο ημ.)
28/9 Χαρίτων ο Ομολογητής, Όσιος *
ΑΓΙΟΣ ΧΑΡΙΤΩΝ Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ, ΟΣΙΟΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
Ο Όσιος Χαρίτων ο Ομολογητής καταγόταν από το Ικόνιο και έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Αυρηλιανού (270 - 275 μ.Χ.). Ήταν γνωστός για το χριστιανικό του ήθος, γι αυτό και όταν εξεδώθηκε διάταγμα κατά των Χριστιανών, ήταν από τους πρώτους που συνέλαβε ο Έπαρχος της πόλης.
Υπεβλήθη σε φρικτά βασανιστήρια, αλλά ενώ ακόμη βρισκόταν στη φυλακή ο αυτοκράτορας Αυρηλιανός δολοφονήθηκε. Ο Πρόβος που τον διαδέχθηκε στο θρόνο ακύρωσε το διάταγμα κι έτσι ο Χαρίτων αφέθηκε ελεύθερος. Αποφάσισε να καταφύγει στα Ιεροσόλυμα και να ζήσει ως αναχωρητής σε σπηλιές της περιοχής.
Η φήμη του διαδόθηκε πολύ γρήγορα και ήρθαν στο πλευρό του πολλοί μαθητευόμενοι. Έτσι έκτισε στη Φαρά μεγάλη Λαύρα. Ποθώντας όμω... Περισσότερα »
Εορτολόγιο (παλαιό ημ.)
15/9 Νικήτας, Μάρτυς *
ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΗΤΑΣ, ΜΑΡΤΥΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
Ο Άγιος Νικήτας κατάγοταν από το έθνος των Γότθων, που είχαν εγκατασταθεί πέραν του Ίστρου ποταμού (Ίστρος, κατά τον Γεωγράφο Mελέτιο, καλείται ο ποταμός Δούναβις από το σημείο που ενώνετε με τον ποταμό Σαύο μέχρι την Μαύρη Θάλασσα ή κατ’ άλλους από την Aξιούπολη και κάτω, μέχρι τις εκβολές του), στα χρόνια του Μεγάλου Κωνσταντίνου.Από παιδί ο Νικήτας διδάχθηκε την αγία πίστη από το Γότθο Επίσκοπο Θεόφιλο, ο όποιος συχνά υπενθύμιζε στο Νικήτα τα λόγια του Απ. Παύλου: «σύ δέ μένε ἐν οις ἔμαθες... ἀπὸ βρέφους τὰ ἱερὰ γράμματα οἶδᾳς, τὰ δυνάμενα σὲ σοφίσαι εἰς σωτηρίαν διὰ πίστεως τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ» (Β’ Τιμ. γ’, 14-15... Περισσότερα »
Newsletter
Δωρεά Στον Σύνδεσμό Μας
Ποιοι είναι οι Μονοφυσίτες και γιατί λέγονται έτσι
Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2026 - 49969 εμφανίσεις άρθρου
ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΟΝΟΦΥΣΙΤΕΣ
ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΟΝΟΜΑΖΟΝΤΑΙ ΕΤΣΙ
Με την γενική ονομασία «Μονοφυσίτες» εννοούμε ένα πλήθος θρησκευτικών ομάδων με μικρές δογματικές διαφορές αναμεταξύ τους.
Η βασική και μεγαλύτερη πλάνη της διδασκαλίας τους είναι πως ο Ιησούς Χριστός, δεν είχε δύο Φύσεις, την θεία δηλαδή και την ανθρώπινη, όπως πιστεύουμε και ομολογούμε εμείς οι Ορθόδοξοι, αλλά είχε μόνο μια Φύση, -εξ ου και η ονομασία τους- την θεϊκή.
Πάνω σ΄αυτό δε λένε ότι, κατά την ένωση της θείας με την ανθρώπινη Φύση, υπερτέρησε η πρώτη και ούτε λίγο ούτε πολύ η πρώτη, η θεία Φύση, «απορρόφησε» την δεύτερη, την ανθρώπινη Φύση.
Αυτήν την αυθαίρετη θεωρία επινόησε πρώτος ο Αρχιμανδρίτης Ευτυχής τον 5ο αιώνα παρασύροντας μαζί του στην πλάνη πολλούς ακόμη, όπως τον Διόσκορον, Πατριάρχη Αλεξανδρείας, τον Σεβήρον και άλλους.
Η Δ΄Οικουμενική Σύνοδος
Η Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος, καταδίκασε αυτήν την αίρεση. Η απόφαση μάλιστα αυτή επικυρώθηκε και με το γνωστό θαύμα της Αγίας Ευφημίας, όπου θαυματουργικώς όλα τα ορθόδοξα βιβλία βρέθηκαν στα χέρια της Αγίας, ενώ όλα τα αιρετικά και κακόδοξα στα πόδια της.
Η Δ΄Οικουμενική Σύνοδος συγκλήθηκε από τον Αυτοκράτορα Μαρκιανό και τη σύζυγό του, Αυγούστα Πουλχερία το 451 μ.Χ. στην Χαλκηδόνα. Αποτελούνταν από 630 επισκόπους και καταπολέμησε την αιρετική διδασκαλία αυτή του Μονοφυσιτισμού.
Η Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος μετά από μια ταραχώδη περίοδο ήρθε ως το αναγκαίο επιστέγασμα της διασφάλισης της καθολικής πλειοψηφίας του σώματος των μελών της εκκλησίας ως προς την απόρριψη κάθε μονοφυσιτικής ή ακραίας δυοφυσιτικής ορολογίας, την επικύρωση στην πίστη του συμβόλου της Πίστεως τόσο της Νίκαιας, όσο και της Νίκαιας-Κωνσταντινούπολης, τη θέσπιση του διοικητικού καταστατικού κανόνα της ορθοδόξου εκκλησίας σύμφωνα με το λεγόμενο μητροπολιτικό σύστημα και την οριστική επίλυση του χριστολογικού ζητήματος, το οποίο για περισσότερο από 80 έτη βρέθηκε στο προσκήνιο της θεολογικής διαμάχης στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Δυστυχώς από τότε, πολλοί αποκόπηκαν από την Εκκλησία μένοντας μέχρι και σήμερα σ΄αυτήν την πλάνη και αίρεση και παραδεχόμενοι μόνον τις 3 πρώτες Οικουμενικές Συνόδους.
Απόγονοι αυτών των Μονοφυσιτών σήμερα είναι οι Κόπτες, Συριάνοι, Ιακωβίτες, Αρμένιοι, Αιθίοπες κ.α.