- Ο θαυμαστός και πολύπλευρος βίος του Μεγάλου Ιωαννικίου
- «Μνημονεύετε της Γυναικός Λώτ...»
- Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς: «Όσοι δεν έχουν την Αλήθεια, βρίσκονται εκτός Εκκλησίας»!
- Βίος και Πολιτεία του μεγάλου Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου
- Όσιος Νείλος ο Μυροβλήτης-Αγιορείτης (Βιογραφία - Προφητείες)
- Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης: Ο Μεγάλος Ομολογητής της Πίστεως (Ομιλία Αυγουστίνου Καντιώτη)
- Ποιοί είναι οι Παμμέγιστοι Αρχάγγελοι Μιχαήλ & Γαβριήλ;
- Ο Χριστός είναι το παν
- Η ασέβεια των σημερινών κληρικών στα Δόγματα και τις Παραδόσεις της Εκκλησίας
- Τα δύο δένδρα. Ο Άνθρωπος απαρνήθηκε τη γνώση και την απλή ζωή (Φώτη Κόντογλου)
- Αφιέρωμα στο «ΟΧΙ» του ’40
- Μνήμη της Αγίας Ζ’ Οικουμενικής Συνόδου
- Τελικά θέλουμε κάτι από τον Χριστό ή θέλουμε τον ίδιο τον Χριστό;
- Ένας σπουδαιότατος και ανεπανάληπτος Διάλογος για θέματα Πίστεως, μεταξύ του Αγίου Μαξίμου και των Αιρετικών!
- «Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απωλέσαι». Γιατί ο Θεός στέλνει πνεύμα πλάνης στους ανθρώπους;
- «Δεν υπάρχει Αναλαμπή της Ορθοδοξίας. Όσοι πιστεύουν κάτι τέτοιο πλανώνται» (+ π. Αρσένιος Κομπούγιας)
- Η προς Διόγνητον Επιστολή
- π. Αθανάσιος Μυτιληναίος: «Ζούμε σε ημέρες Νώε και του ερχομού της Δευτέρας Παρουσίας»!
- Η Αμφίεση των Γυναικών
- Μία μεγάλη σύγχρονη Πλάνη σχετικά με την εορτή και την «εικόνα» της Αγίας Τριάδος
- Η Άλωσις της Πόλεως 29/5/1453
- Σημεία των Καιρών: Πόλεμοι, ακοές πολέμων, Θεομηνίες, Πυρκαγιές, Καταστροφές, Λιμοί, Λοιμοί, Σεισμοί...
- Η έσχατη μάχη
- Ιερά Σύνοδος Ανιέρων Ιεραρχών
- Οι σημερινοί διάδοχοι του... Χριστού!
- Ο «ευσεβισμός» της υποκρισίας
- «ΜΕΤΑΝΟΕΙΤΕ! ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ»!
- Όταν τα φαινόμενα απατούν... (Μέρος Β΄)
- Τρεις Προφητείες του Αγίου Κοσμά για τον Αντίχριστον την Δευτέρα Παρουσία και το πότε θα γίνει το Τέλος του Κόσμου
- Όταν τα φαινόμενα απατούν... (Μέρος Α΄) «Τί κρύβεται πίσω από την «αντίθεση» της Γραφής για την εορτή της Μεταμορφώσεως;»
- 2018 Το Τέλος του Κόσμου - Η Δευτέρα Παρουσία (ολόκληρο το βιβλίο σε ηλεκτρονική μορφή)
- Η απάντηση σε όσους ισχυρίζονται, ότι κανείς -ακόμη και ο Χριστός ως άνθρωπος- δεν γνωρίζει πότε θα γίνει η Δευτέρα Παρουσία.
- Πέντε προφητείες των Εβραίων για τον ερχομό του μεσσία τους που εκπληρώθηκαν μέσα στο έτος 2016
- Γιατί ο Ιησούς Χριστός αποκαλύφθηκε στην Αγία Φωτεινή και όχι στο ιερατείο της εποχής εκείνης;
- Οι αποφάσεις της Ι. Συνόδου είναι πάντοτε αλάθητες; Τι διδάσκει η ιστορία της Εκκλησίας μας;
- Κορυφώνεται η παγκόσμια εκστρατεία επιβολής της έλευσης του Αντιχρίστου
- Θα μας ενημερώσει άραγε ο Θεός στα έσχατα χρόνια, ότι έρχεται ο Αντίχριστος και το Τέλος του Κόσμου; ή θα μας αφήσει στο σκοτάδι;
- Τα ψέματα, οι συκοφαντίες, οι πλάνες και η παραπληροφόρηση της Ο.Ο.Δ.Ε. και των ομοίων της
- Πρέπει να μιλάμε για τον Αντίχριστο και τα έσχατα χρόνια;
- Απάντηση σε όσους λένε ότι κανείς δεν γνωρίζει την ημέρα της Β΄Παρουσίας
- Η Ημέρα της Περιτομής προτύπωση της Β΄ Παρουσίας
- ΟΟΔΕ: Μια Αιρετική Ομάδα
- Η δήθεν καταδίκη του βιβλίου του π. Μαξίμου υπό της Δ.Ι.Σ.
- Ο Χριστιανός οφείλει να είναι πάντα έτοιμος και δεν του χρειάζεται να γνωρίζει τον χρόνο της Β΄Παρουσίας
- VIDEO από εκπομπές του π. Μαξίμου
Επικαιρότητα
Ενότητες
Φωτό & Βίντεο
Δημοφιλή Άρθρα
Εορτολόγιο (νέο ημ.)
18/11 Αναστάσιος ο εξ Ηπείρου, Νεομάρτυς *
ΑΓΙΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ Ο ΕΞ ΗΠΕΙΡΟΥ, ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
Ο Άγιος Αναστάσιος καταγόταν από την Παραμυθιά της Ηπείρου.Κατά την εποχή του θέρους, βρισκόταν μαζί με την αδελφή του καθώς και με άλλους χριστιανούς στους αγρούς. Εκεί λοιπόν, ήλθε σε συμπλοκή με κάποιους Τούρκους, που επιτέθηκαν με κακό σκοπό στην αδελφή του. Τότε οι Τούρκοι, προσβληθέντες από τη συμπλοκή αυτή, συκοφάντησαν τον Αναστάσιο στον Πασά, ότι δήθεν έδωσε λόγο να αλλάξει την πίστη του. Ο Πασάς τον συνέλαβε και τον πίεζε να αλλαξοπιστήσει. Στις προτάσεις του πασά ο Αναστάσιος απάντησε: «Ποτέ δεν έδωσε τέτοιο λόγο. Χριστιανός γεννήθηκα, χριστιανός και θα πεθάνω με τη βοήθεια του Χριστού μου. Όσο για τα αγαθά που μου υπόσχεσαι δεν ενδιαφέρομαι καθόλου, διότι έχω πολλά αγαθά αιώνια, π... Περισσότερα »
Εορτολόγιο (παλαιό ημ.)
5/11 Γαλακτίων και Επιστήμη, Μάρτυρες *
ΑΓΙΟΙ ΓΑΛΑΚΤΙΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ, ΜΑΡΤΥΡΕΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
Οι Άγιοι Γαλακτίων και Επιστήμη έζησαν τον 3ο αιώνα μ.Χ., όταν αυτοκράτορας ήταν ο Δέκιος.Οι Έλληνες γονείς του Γαλακτίωνα, Κλειτοφών και Λευκίππη, ήταν πρώτα ειδωλολάτρες. Κάποιος, όμως, ιερομόναχος, που ονομαζόταν Ονούφριος, τους προσείλκυσε στη χριστιανική πίστη. Από τότε διέθεταν τα πλούτη τους σε κάθε αγαθοεργία. Το δε γιο τους Γαλακτίωνα ανέθρεψαν «ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου». Δηλαδή, με παιδαγωγία και νουθεσία, σύμφωνη με το θέλημα του Κυρίου. Και η παιδαγωγία αυτή δεν άργησε να φέρει τους θαυμαστούς καρπούς της. Ο Γαλακτίων όταν μεγάλωσε, νυμφεύθηκε μία ωραία κόρη, την Επιστήμη, την οποία ο ίδιος είλκυσε στο Χριστό.Η ζωή τους κυλούσε αφιερωμένη στην υπηρεσία του λό... Περισσότερα »
Newsletter
Δωρεά Στον Σύνδεσμό Μας
Ο θαυμαστός και πολύπλευρος βίος του Μεγάλου Ιωαννικίου
Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2026 - 50 εμφανίσεις άρθρου
Ο ΠΟΛΥΠΛΕΥΡΟΣ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΙΩΑΝΝΙΚΙΟΥ

Η βιογραφία του Οσίου
Ιωαννικίου του Μεγάλου, είναι βασισμένη στις αρχαιότερες και πιο αξιόπιστες
πηγές και ειδικότερα στους βίους που συνέγραψαν οι αυτόπτες μάρτυρες και μαθητές του Πέτρος και Σάββας.
Ο βιογραφία υπό του Πέτρου του Μοναχού γράφτηκε γύρω στο 847-850 μ.Χ. και είναι ιδιαίτερα πλούσια σε ιστορικές λεπτομέρειες για την περίοδο της Εικονομαχίας, τη στρατιωτική θητεία του και την ασκητική του πορεία.
Ο βιογραφία υπό του Σάββα του Μοναχού γράφτηκε λίγο αργότερα γύρω στο 850-860 μ.Χ. και περιέχει επιπλέον θαύματα και περιστατικά που δεν αναφέρει ο Πέτρος.
Ο Όσιος Ιωαννίκιος ο Μέγας:
Από τα πεδία των μαχών στις κορυφές της
αγιότητας
Στα ταραγμένα χρόνια της μεγάλης δοκιμασίας της Εικονομαχίας, στις απόκρημνες πλαγιές και τα
δάση του Ολύμπου της Βιθυνίας, έμελλε να αναδειχθεί μια από τις πλέον
εμβληματικές, ασκητικές και θαυματουργικές μορφές του βυζαντινού μοναχισμού: Ο Όσιος Ιωαννίκιος ο Μέγας.
1. Ταπεινές ρίζες και η φύση ως πρώτο σχολείο
Ο Ιωαννίκιος γεννήθηκε γύρω στο 752–754 μ.Χ. στο χωριό Μικρόκατ’ (ή Μικροκατζί) της
Βιθυνίας. Πατέρας του ήταν ο Μυριτρίκης (ή Μυριτζίκος) και μητέρα του η Αναστασώ, άνθρωποι
φτωχοί, απλοί αλλά βαθύτατα ευσεβείς.
Τα παιδικά του χρόνια δεν είχαν την πολυτέλεια της κοσμικής μόρφωσης· παρέμεινε εντελώς αγράμματος, καθώς το καθημερινό του καθήκον ήταν να βόσκει τα πρόβατα και τα ζώα της οικογένειας στις ορεινές περιοχές.
Τα παιδικά του χρόνια δεν είχαν την πολυτέλεια της κοσμικής μόρφωσης· παρέμεινε εντελώς αγράμματος, καθώς το καθημερινό του καθήκον ήταν να βόσκει τα πρόβατα και τα ζώα της οικογένειας στις ορεινές περιοχές.
Μέσα στην απέραντη ησυχία της φύσης, η ψυχή του παιδιού στράφηκε
ολοκληρωτικά προς τον Δημιουργό. Οι δικοί του διηγούνταν αργότερα ένα
χαρακτηριστικό σημείο: όταν ο Ιωαννίκιος χρειαζόταν να απομακρυνθεί για λίγο,
σημάδευε το χώμα με ένα σταυρό και τα πρόβατα έμεναν ακίνητα γύρω από το σημάδι,
προστατευμένα σαν από αόρατη δύναμη, χωρίς ποτέ να διασκορπιστούν.

2. Η στρατιωτική θητεία, η δόξα στα όπλα
η Εικονομαχία και η μεταστροφή
η Εικονομαχία και η μεταστροφή
Καθώς μεγάλωνε, ο Ιωαννίκιος προικίστηκε με επιβλητική σωματική διάπλαση,
τεράστια μυϊκή δύναμη και απαράμιλλο θάρρος. Λόγω αυτών των χαρισμάτων,
κατατάχθηκε σε νεαρή ηλικία στον αυτοκρατορικό στρατό, υπηρετώντας στα επίλεκτα
τάγματα των Scholae (την αυτοκρατορική φρουρά), επί βασιλείας Λέοντος Δ΄ του
Χαζάρου, Κωνσταντίνου ΣΤ΄ και Ειρήνης της Αθηναίας.
Η δόξα στα πεδία των μαχών:
Υπηρέτησε με γενναιότητα στις εκστρατείες
εναντίον των Βουλγάρων και των Αράβων. Σε μια κρίσιμη μάχη, όταν το βασιλικό
λάβαρο κινδύνευσε να πέσει στα χέρια του εχθρού, όρμησε μόνος με ασπίδα και
δόρυ, κατατροπώνοντας τους αντιπάλους και σώζοντας την κατάσταση.
Εξίσου καθοριστική ήταν η δράση του στη φονική μάχη των Μαρκελλών (792 μ.Χ.) εναντίον του Βούλγαρου ηγεμόνα Καρδάμ όταν ο βυζαντινός στρατός υπέστη βαριά ήττα και υποχωρούσε άτακτα, ο Ιωαννίκιος έμεινε στην οπισθοφυλακή, αναχαιτίζοντας μόνος τους διώκτες και σώζοντας πολλούς συμπολεμιστές του από βέβαιο θάνατο ή αιχμαλωσία. Τα κατορθώματά του τού χάρισαν τιμές, υψηλά αξιώματα, πλούτη και την εύνοια των αυτοκρατόρων.
Εξίσου καθοριστική ήταν η δράση του στη φονική μάχη των Μαρκελλών (792 μ.Χ.) εναντίον του Βούλγαρου ηγεμόνα Καρδάμ όταν ο βυζαντινός στρατός υπέστη βαριά ήττα και υποχωρούσε άτακτα, ο Ιωαννίκιος έμεινε στην οπισθοφυλακή, αναχαιτίζοντας μόνος τους διώκτες και σώζοντας πολλούς συμπολεμιστές του από βέβαιο θάνατο ή αιχμαλωσία. Τα κατορθώματά του τού χάρισαν τιμές, υψηλά αξιώματα, πλούτη και την εύνοια των αυτοκρατόρων.
Η πλάνη της Εικονομαχίας:
Μέσα στο εικονομαχικό στρατιωτικό περιβάλλον του
Λέοντος Δ΄, ο νεαρός και θεολογικά ακατάρτιστος Ιωαννίκιος παρασύρθηκε αρχικά,
ακολουθώντας τυπικά τις πλανεμένες και αιρετικές εικονομαχικές αντιλήψεις. Οι βιογράφοι του καταγράφουν
αυτή την περίοδο με ειλικρίνεια ως μια πνευματική παγίδα, την οποία ο Άγιος
μετάνιωσε αργότερα με πικρά δάκρυα.
Η συγκλονιστική συνάντηση στον Όλυμπο:
Επιστρέφοντας από μια εκστρατεία και
περνώντας από τις πλαγιές του Ολύμπου, συνάντησε τυχαία έναν ηλικιωμένο ερημίτη.
Ο ασκητής, χωρίς να τον έχει ξαναδεί ποτέ, τον φώναξε με το όνομά του και του
είπε προφητικά: «Ματαίως κοπιάζεις και πολεμάς, Ιωαννίκιε, προσπαθώντας να
φυλάξεις την αρετή, εφόσον περιφρονείς και δεν τιμάς την εικόνα του Χριστού».
Τα
λόγια αυτά συγκλόνισαν τη συνείδησή του. Έπεσε με το πρόσωπο στη γη, έκλαψε
γοερά για την πλάνη του και έδωσε ιερή υπόσχεση να υπερασπιστεί την
Ορθοδοξία.
Παρά τις επίμονες προσπάθειες των ανωτέρων του και τις υποσχέσεις για νέα
παράσημα και αξιώματα, ο Ιωαννίκιος αρνήθηκε τα πάντα, δηλώνοντας ότι θέλει
πλέον να στρατευτεί αποκλειστικά στον «Βασιλιά των ουρανών».

3. Η στροφή στον μοναχισμό, οι αλυσίδες και ο κανόνας προσευχής
Εγκαταλείποντας τον στρατό, κατέφυγε στα βουνά του Ολύμπου της Βιθυνίας.
Στα πρώτα του βήματα συνάντησε τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ταράσιο, ο
οποίος διέκρινε την αγιότητά του και τον ενθάρρυνε στον αγώνα του.
Η μαθητεία και το Χελιδόνιον:
Για τρία χρόνια έζησε δίπλα σε έναν έμπειρο
γέροντα, τον Αντώνιο, σε μια τοποθεσία ονόματι Χελιδόνιον, όπου υπέστη σφοδρό
πνευματικό πόλεμο ενάντια στους λογισμούς και τις σωματικές αδυναμίες.
Τα τρία χρόνια με τις αλυσίδες:
Πριν αποσυρθεί στις κορυφές, πέρασε τρία
ολόκληρα χρόνια έγκλειστος σε ένα στενό κελλί κοντά στη μονή της Εριστής,
φορώντας βαριές σιδερένιες αλυσίδες γύρω από το σώμα του. Σε όλο αυτό το
διάστημα δεν μίλησε σε κανέναν, δεχόμενος μόνο ελάχιστο ψωμί και νερό από ένα
μικρό άνοιγμα, μέχρι που έλυσε τα δεσμά του και βγήκε στην ερημιά «νεκρός για
τον κόσμο».
Ακτημοσύνη και αφάνεια:
Κυκλοφορούσε φορώντας μόνο έναν φθαρμένο τρίχινο
χιτώνα, αντέχοντας γενναία τις παγωνιές και τους καύσωνες. Αναζητώντας ακόμη
μεγαλύτερη απομόνωση, έφτασε μέχρι την περιοχή της Λυδίας, στο όρος Κριτάμα,
όπου έζησε κρυμμένος τρεφόμενος αποκλειστικά με άγρια χόρτα.
Επειδή ήταν αγράμματος στα βιβλία, οι πατέρες τον δίδαξαν έναν λιτό αλλά
βαθύ θεολογικά προσωπικό κανόνα προσευχής, τον οποίο επαναλάμβανε αδιάλειπτα
μαζί με άλλους 30 ψαλμούς που είχε μάθει απ’ έξω:
«Ἡ ἐλπίς μου ὁ Θεός, καταφυγή μου ὁ Χριστός, σκέπη μου τὸ Πνεῦμα τὸ Τριὰς ἁγία, δόξα σοι».

4. Υψηλά χαρίσματα και θαυματουργίες στην έρημο
Μέσα από την πολυετή, σκληρή άσκηση, ο Ιωαννίκιος έφτασε σε μέτρα υψηλής
πνευματικής καθαρότητας, αποκτώντας πλούσια χαρίσματα από το Άγιο Πνεύμα:
Θεία αιώρηση (μεταρσίωση):
Ο μαθητής του, ο Ευστράτιος, διηγήθηκε ότι μια
φορά, μπαίνοντας κρυφά στο κελλί του, είδε τον Όσιο να προσεύχεται μετέωρο,
ολόκληρο το σώμα του να αιωρείται δύο πήχεις πάνω από το έδαφος, τυλιγμένο σε
άκτιστο φως.
Διορατικότητα και Προφητεία:
Όπως πολλοί ομολογούσαν είχε σε μεγάλο βαθμό το χάρισμα της διορατικότητας και προορατικότητας. Γνώριζε κρυμμένες σκέψεις ανθρώπων και
προφήτευε με ακρίβεια μελλοντικά γεγονότα.
Η εξουσία στη φύση και ο δράκοντας:
Τα άγρια ζώα και τα φίδια του Ολύμπου
όχι μόνο δεν τον πείραζαν, αλλά πλησίαζαν ήσυχα κοντά του, υποτασσόμενα στην
αγνότητά του. Ο ίδιος δίδασκε τους προσκυνητές ότι η φύση υποτάσσεται ξανά στον
άνθρωπο όταν αυτός συμφιλιώνεται με τον Θεό. Σε ένα χωριό στους πρόποδες του
Ολύμπου, όπου ένα γιγαντιαίο, δηλητηριώδες ερπετό λυμαινόταν τα κοπάδια και
σκότωνε ανθρώπους, ο Ιωαννίκιος πήγε μόνος στη φωλιά του, έκανε το σημείο του
Σταυρού και προσευχήθηκε· το θηρίο έσκασε στη μέση και εξαφανίστηκε.
Νερό από τον βράχο και διάβαση ποταμών:
Όταν μια ομάδα μοναχών χάθηκε στις
άνυδρες πλαγιές του Ολύμπου και κινδύνευε να πεθάνει από δίψα, ο Ιωαννίκιος
χτύπησε με το ραβδί του έναν ξερό βράχο και ανέβλυσε καθαρό, δροσερό νερό που
έρεε ως αγίασμα.
Επίσης σε ένα ταξίδι του προς την Έφεσο για να προσκυνήσει τον τάφο
του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, βρήκε τον ποταμό Γοργύτη ορμητικό και αδιάβατο
λόγω καταρρακτωδών βροχών· αφού σταύρωσε τα νερά, πέρασε απέναντι περπατώντας
πάνω στην επιφάνεια χωρίς να βραχούν τα πέλματά του.
Αορατότητα και απελευθερώσεις:
Ακόμη αναφέρεται ότι έγινε αόρατος σε εχθρικές φρουρές και
κατάφερε να οδηγήσει έξω από στρατόπεδα και φυλακές Έλληνες αιχμαλώτους που
κρατούνταν από τους Βουλγάρους, περνώντας μπροστά από τους φρουρούς χωρίς να
τους αντιληφθεί κανείς.
Πραότητα προς τους πλανεμένους:
Όταν τον πλησίαζαν άνθρωποι πλανεμένοι από
αιρέσεις ή θύματα μαγείας και δαιμονικών δυνάμεων, δεν τους αντιμετώπιζε ποτέ με
αυστηρότητα ή καταδίκη, αλλά με βαθιά δάκρυα προσευχής και πραότητα,
επαναφέροντάς τους σε πνευματική διαύγεια, την αλήθεια και μετάνοια.

5. Η στήριξη της Ορθοδοξίας και οι εκκλησιαστικοί αγώνες
Παρά την αγάπη του για την ερημία, ο Όσιος διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο
στα εκκλησιαστικά πράγματα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας:
Πνευματικός φάρος κατά της Εικονομαχίας:
Το σπήλαιό του στον Όλυμπο έγινε
καταφύγιο για διωκόμενους ορθοδόξους μοναχούς, κληρικούς και λαϊκούς. Ακόμη και
εικονομάχοι στρατιωτικοί ή αξιωματούχοι που τον επισκέπτονταν, αιχμαλωτίζονταν
από τη χάρη του και επέστρεφαν στην τιμή των ιερών εικόνων.
Φιλία με μεγάλους αγίους:
Διατηρούσε στενή πνευματική επικοινωνία μέσω
επιστολών (τις οποίες υπαγόρευε στους μαθητές του) με τον εξόριστο Άγιο Θεόδωρο
τον Στουδίτη, ενισχύοντάς τον στους διωγμούς. Επίσης, συνδεόταν με βαθιά
αδελφοσύνη με τον Όσιο Πέτρο της Ατρώας, τον οποίο υπερασπίστηκε δημόσια όταν
συκοφαντήθηκε άδικα από φθονερούς μοναχούς.
Σχέσεις με το Παλάτι και ειρήνευση της Εκκλησίας:
Μετά την Αναστήλωση των
Εικόνων (842 μ.Χ.), η ευσεβής αυτοκράτειρα Θεοδώρα έστειλε απεσταλμένους στον
Όλυμπο ζητώντας την ευλογία και τις συμβουλές του για τη διακυβέρνηση του
κράτους, μένοντας κατάπληκτη από το «θεοδίδακτο» της σοφίας του. Όταν ξέσπασε
σφοδρή διαμάχη ανάμεσα στον Πατριάρχη Μεθόδιο και τους αυστηρούς μοναχούς της
μονής Στουδίου, ο υπέργηρος Ιωαννίκιος παρενέβη δυναμικά με επιστολές και
απεσταλμένους, προφητεύοντας το τέλος της έριδας και επιβάλλοντας την
εκκλησιαστική ειρήνη. Παράλληλα, συνέβαλε στην ίδρυση τριών μοναστηριών στον
Όλυμπο (με σημαντικότερο εκείνο των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου).
6. Η οσιακή κοίμηση
Ο Όσιος Ιωαννίκιος έζησε βαθιά γεράματα, παραμένοντας πιστός στον ασκητικό
του αγώνα μέχρι τέλους. Γνωρίζοντας εκ των προτέρων την ακριβή ώρα της
αναχώρησής του, συγκέντρωσε τους μαθητές του και τους άφησε την τελευταία του
πνευματική διαθήκη, τονίζοντας τη σημασία της τιμής και της προσκυνήσεως των Αγίων και ιερών Εικόνων, της Ορθοδόξου Πίστεως, αλλά και της ακτημοσύνης, της ταπείνωσης, της
αδιάλειπτης προσευχής και της αδελφικής αγάπης.
Παρέδωσε ειρηνικά το πνεύμα του στον Θεό στις 4 Νοεμβρίου του 846 μ.Χ., σε
ηλικία περίπου 94 ετών, μέσα στο αγαπημένο του ασκητήριο στον Όλυμπο, αφήνοντας
πίσω του μια ασκητική και ομολογιακή παρακαταθήκη που σφράγισε την ιστορία της Εκκλησίας.



