Ορθόδοξος Ιεραποστολικός Σύνδεσμος

Παιδεία

Ενότητες

Φωτό & Βίντεο

Δείτε περισσότερο υλικό »

Δημοφιλή Άρθρα

Εορτολόγιο (νέο ημ.)

16/8 Η εξ Εδέσσης ανακομιδή της αχειροποιήτου Εικό

Η ΕΞ ΕΔΕΣΣΗΣ ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΤΗΣ ΑΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΟΥ ΕΙΚΟΝΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΟΛΙΓΑ ΤΙΝΑ ΔΙΑ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ Ο Σ. Ευστρατιάδης, για την περίπτωση αυτή, γράφει τα εξής στο Αγιολόγιό του: «Ἡ τῆς ἀχειροποίητου εἰκόνος τοῦ Χριστοῦ ἀνακομιδὴ ἐκ τῆς Ἐδέσσης, ἔνθα ἐφυλάττετο μετὰ τῆς ἐπιστολῆς τοῦ Αὐγάρου, ἐγένετο ἐπὶ τῆς βασιλείας Ρωμανοῦ τοῦ Λεκαπηνοῦ τὸ 944 καὶ κατετέθη εἰς τὸν ἐν Βλαχέρναις ναὸν τῆς Θεοτόκου, ἐξ οὗ μετετέθη εἰς τὸν ἐν Φόρῳ ναὸν τῆς Θεοτόκου, κατὰ δὲ τὸ...
Περισσότερα »

Εορτολόγιο (παλαιό ημ.)

3/8 Δαλμάτιος, Φαύστος και Ισαάκιος, Όσιοι *

ΑΓΙΟΙ ΔΑΛΜΑΤΙΟΣ, ΦΑΥΣΤΟΣ ΚΑΙ ΙΣΑΑΚΙΟΣ, ΟΣΙΟΙ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο Όσιος Δαλμάτιος ήταν στρατιώτης, γρήγορα όμως τη θεοσεβή ψυχή του κυρίευσε η επιθυμία να αφοσιωθεί στον Κύριο και Δημιουργό του. Ξεκίνησε, λοιπόν μαζί με το γιο του Φαύστο να συναντήσει τον μοναχό Ισαάκιο, η φήμη του οποίου είχε φέρει κοντά του πολλούς άνδρες.Ο Δαλμάτιος διακρίθηκε ανάμεσα στους υπόλοιπους μοναχούς για την αρετή του τόσο ώστε εξελέγη ηγούμενος μετά το θάνατο του ευσεβούς Ισαακίου. Μάλιστα για τον ενάρετο βίο του ο Δαλμάτιος τιμήθηκε και από τη Γ’ Οικουμενική Σύνοδο που συνήλθε το 431 μ.Χ. στην Έφεσο, στην οποία οι Πατέρες ανέδειξαν τον όσιο αρχιμανδρίτη.Τον δρόμο του Δαλμάτιου, ο οποίος τελείωσε τη ζωή του εν ειρήνη, ακολούθησε ο γιος του Φαύστος, αναδεικνύοντας εαυτόν άξιο διάδοχο τ...
Περισσότερα »

Δωρεά Στον Σύνδεσμό Μας

Δίκαια Κρίση

Παρασκευή, 20 Φεβρουαρίου 2026 - 9896 εμφανίσεις άρθρου

ΔΙΚΗΑ ΚΡΙΣΗ **(*)**

Του Γιάννη Καλαϊτζίδη
Δάσκαλου-Επιθεωρητού

Κάλεσε ο Θεός μια μέρα

όλους τους άρχοντας της γης.

- Ελάτε δω για να σας κρίνω

και το βραβείο να σας δίνω

για κάθε πράξη αρετής.

- Μαζεύτηκαν γύρω απ’ τον Θρόνο

κι’ απολογιώταν στο Θεό.

Οι βασιληάδες με το θρόνο.

Οι Στρατηγοί με τα σπαθιά.

Οι Δικαστάδες με το Νόμο,

κι’ οι Υπουργοί με τα χαρτιά.

- Πήγε κι’ ο γέρο Δάσκαλος

κάτασπρος απ’ το χρόνο

με μόνο σύντροφό του απλό

το παιδικό και τ΄άδολο

χαμόγελό του μόνο.

- Εσύ τι έκαμες; -Ρωτά ο Θεός,

το Βασιληά απ’ το θρόνο.

- Εγώ τον κόσμο κυβερνώ

να ζη με δίχως πόνο.

- Κι’ εσύ; -Ρωτά το Στρατηγό

τι έχεις κάνει ως τώρα;

- Στον πόλεμο τραβώ μπροστά

στον σίφουνα, στην μπόρα,

και ‘λευθεριά χαρίζω γω

στη σκλαβωμένη Χώρα.

- Κι’ εκείνος κάτω που κρατεί

βιβλία μέσ’ τα χέρια;

-Ρωτάει για το δικαστή

που κράταγε τεφτέρια.

- Εγώ δικάζω τους κακούς

και τη δικαιοσύνη

μοιράζω σ’ όλους τίμια

για νάχουμε γαλήνη.

- Ωραία!.. κι’ ο κύριος Υπουργός;

- Την τάξη εγώ φροντίζω

κι’ άλλα πολλά ζητήματα

κι’ ανάγκες κανονίζω.

- Και βλέποντας το γέροντα

με τ’ αγαθό το βλέμμα

ρωτά ο Θεός:

- Ποιά πράξη σου

θ’ ακούσω κι’ από σένα;

- Θέ μου θα πω την πράξη μου

υπόλογο αφού μ’ Έχεις.

Δ ά σ κ α λ ο ς ήμουνα σ’ αυτούς

που τώρα ‘μπρος Σου βλέπεις.

- Δάσκαλος;!... και δεν κάθεσαι

στην πιο μεγάλη θέση;

Έλα κοντά μου κάθισε

καθόλου μη σε νοιάζει

γιατί σε σένα δάσκαλε

το έπαθλο ταιριάζει.

Κι’ έμειν΄ ο Δάσκαλος εκεί

με τον Θεό παρέα

υπηρετώντας Τον πιστά

στα έργα Του τα ωραία.

(*) Σημείωσις Συντάξεως «Αγίου Κοσμά»:

(Η λέξη ΔΙΚΗΑ (=Δίκαια) δεν είναι γραμμένη λάθος εκ παραδρομής,
αλλά είναι μία άλλη παλαιά γραφή της λέξεως, στην Δημοτική.
Έτσι το έγραψε ο αείμνηστος Δάσκαλος Γιάννης Καλαϊτζίδης
και εμείς σεβόμενοι την μνήμη του, το αφήσαμε ως έχει).

Κάλεσε ὁ Θεός μιά μέρα

ὅλους τούς ἄρχοντας τῆς γῆς.

- Ἐλᾶτε ΄δῶ γιά νά σᾶς κρίνω

καί τό βραβεῖο νά σᾶς δίνω

γιά κάθε πράξη ἀρετῆς.

- Μαζεύτηκαν γύρω ἀπ΄ τόν Θρόνο

κι’ ἀπολογιῶταν στό Θεό.

Οἱ Βασιληᾶδες μέ τό θρόνο.

Οἱ Στρατηγοί μέ τά σπαθιά.

Οἱ Δικαστᾶδες μέ τό Νόμο,

κι’ οἱ Ὑπουργοί μέ τά χαρτιά.

- Πῆγε κι’ ὁ γέρο Δάσκαλος

κάτασπρος ἀπ΄τό χρόνο

μέ μόνο σύντροφό του ἁπλό

τό παιδικό καί τ΄ἄδολο

χαμόγελό του μόνο.

- Ἐσύ τί ἔκαμες; -Ρωτᾶ ὁ Θεός,

τό Βασιληᾶ ἀπ’ τό θρόνο.

- Ἐγώ τόν κόσμο κυβερνῶ

νά ζῆ μέ δίχως πόνο.

- Κι’ ἐσύ; -Ρωτᾶ τό Στρατηγό

τί ἔχεις κάνει ὡς τώρα;

- Στόν πόλεμο τραβῶ μπροστά

στόν σίφουνα, στήν μπόρα,

καί ‘λευθεριά χαρίζω γώ

στή σκλαβωμένη Χώρα.

- Κι’ ἐκεῖνος κάτω πού κρατεῖ

βιβλία μέσ’ τά χέρια;

-Ρωτάει γιά τό δικαστή

πού κράταγε τεφτέρια.

- Ἐγώ δικάζω τούς κακούς

καί τή δικαιοσύνη

μοιράζω σ’ ὅλους τίμια

γιά νἄχουμε γαλήνη.

- Ὡραῖα!.. κι’ ὁ κύριος Ὑπουργός;

- Τήν τάξη ἐγώ φροντίζω

κι’ ἄλλα πολλά ζητήματα

κι’ ἀνάγκες κανονίζω.

- Καί βλέποντας τό γέροντα

μέ τ’ ἀγαθό τό βλέμμα

ρωτᾶ ὁ Θεός:

- Ποιά πράξη σου

θ’ ἀκούσω κι’ ἀπό σένα;

- Θέ μου θά πῶ τήν πράξη μου

ὑπόλογο ἀφοῦ μ’ Ἔχεις.

Δ ά σ κ α λ ο ς ἤμουνα σ’ αὐτούς

πού τώρα ΄μπρός Σου βλέπεις.

- Δάσκαλος;!... καί δέν κάθεσαι

στήν πιό μεγάλη θέση;

Ἔλα κοντά μου κάθισε

καθόλου μή σέ νοιάζει

γιατί σέ σένα Δάσκαλε

τό ἔπαθλο ταιριάζει.

Κι’ ἔμειν’ ὁ Δάσκαλος ἐκεῖ

μέ τόν Θεό παρέα

ὑπηρετώντας Τον πιστά

στά ἔργα Του τά ὡραῖα.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΛΑΪΤΖΙΔΗΣ

(Δάσκαλος- Ἐπιθεωρητής)

Επιστροφή στην αρχή ↑