- Πώς προέκυψε το έθιμο της Βασιλόπιττας;
- Γιατί εορτάζουμε την Πρωτοχρονιά;
- Η Εορτή του Αγίου Βασιλείου και της Πρωτοχρονιάς, σήμερα!
- Η Μυστική έννοια και σημασία που κρύβεται στο Όνομα του Τιμίου Προδρόμου: ΙΩΑΝΝΗΣ
- Γιατί με βάπτισαν χωρίς να με ρωτήσουν;
- Ο Ιορδάνης Ποταμός (ομιλία Αυγ. Καντιώτη)
- Η Κυριακή προ της Χριστού Γεννήσεως και τα μηνύματά της
- Πού πήγε το νόημα των Χριστουγέννων σήμερα;
- Οι Άγγελοι κατά την Αγία Γραφή
- Ποιοί είναι οι Παμμέγιστοι Αρχάγγελοι Μιχαήλ & Γαβριήλ;
- Καντήλι, Κερί, Θυμίαμα: Ποια η σημασία και οι συμβολισμοί τους
- Άγιος Κοσμάς:«Να ανατρέφετε χριστιανικά τα παιδιά σας και να τους δίνετε ονόματα αγίων»
- Καθημερινές Προσευχές Τραπέζης
- Τι σημαίνουν τα «επίθετα» των Αγίων: Δίκαιος, Όσιος, Μάρτυρας, Οσιομάρτυρας, Ιερομάρτυρας, Ομολογητής, Απολογητής...
- 1η Σεπτεμβρίου: Η Αρχή της Ινδίκτου (Η αρχή του Εκκλησιαστικού Έτους)
- Επίκαιρα και σπουδαία μηνύματα από την εορτή της Αποτομής της Τιμίας Κεφαλής του Ενδόξου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου
- Γιατί οι ιερείς Ευαγγελιστές αναφέρουν διαφορετικό χρόνο, δια το πότε έγινε η Μεταμόρφωση του Χριστού;
- Πεντηκοστή, η Εκκλησία του Χριστού (π. Αθανασίου Μυτιληναίου)
- Ζ’ Κυριακή του Πάσχα - Μνήμη 318 Πατέρων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου
- Η Πασχάλιος Ακολουθία κατά την Διακαινήσιμον Εβδομάδα
- Ποιές και πόσες ήταν οι Μυροφόρες Γυναίκες του Ευαγγελίου;
- Η Κυριακή του Θωμά, και τα σπουδαία νοήματά της!
- Μεγαλοβδομαδιάτικες παρατυπίες και θεατρινισμοί
- Η Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα. Τι εορτάζουμε καθημερινά.
- Η Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα και τα κοσμοϊστορικά γεγονότα αυτής. Τι εορτάζουμε καθημερινά (Video)
- Η Ακολουθία του Μεγάλου Αποδείπνου (Video)
- Ο Πνευματικός Αγώνας των Πιστών την Αγία Τεσσαρακοστή
- Κυριακή της Απόκρεω: Αγάπη Ναί! Αλλά ποιά Αγάπη; (π. Γ. Μεταλληνού)
- Η Εορτή των Τριών Ιεραρχών
- Ο Παρακλητικός Κανόνας της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Αικατερίνης του Σινά (Βίντεο)
- Περί Αγίας Γραφής
- Τρείς εσείς, τρεις κι΄εμείς, Κύριε ελέησον ημάς! Η δύναμη της καθαρής καρδιάς, της Προσευχής και της Ταπείνωσης!
- Κυριακή της Απόκρεω - Η Κρίση κατά την Δευτέρα Παρουσία
- Γνωρίζεται τι σημαίνει το όνομά σας;
- Γιατί γίνονται τα Ψυχοσάββατα
- Ο Προφήτης Ηλίας στην εποχή του και στα έσχατα
- Kυριακή Ζ’ μετά το Πάσχα -Των αγίων 318 Θεoφόρων Πατέρων της Α’ Οικουμενικής Συνόδου
- Κυριακή της Σαμαρείτιδος: Τι συμβολίζουν οι έξι άνδρες της Αγίας Φωτεινής, το πηγάδι του Ιακώβ, το νερό, το βάθος και το άντλημα;
- Ψυχοσάββατο της Πεντηκοστής
- Τα Τελευταία Χριστούγεννα του Κόσμου!
- Κυριακή της Σαμαρείτιδος: Σε ποιον αποκαλύφθηκε η μεγαλύτερη αλήθεια ανά τους αιώνας και γιατί;
Λειτουργικά και Ερμηνευτικά
Ενότητες
Φωτό & Βίντεο
Δημοφιλή Άρθρα
Εορτολόγιο (νέο ημ.)
15/1 Παύλος, Όσιος *
ΑΓΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ Ο ΘΗΒΑΙΟΣ, ΟΣΙΟΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
Ο βίος των οσίων Ασκητών διδάσκει πως το έργο της θείας χάριτος είναι έργο σε βάθος κι όχι σε πλάτος.Το ανακαινιστικό έργο της Εκκλησίας είναι προσωπικό· δεν είναι άπλωμα στον κόσμο, είναι συμμάζωμα στην ψυχή μας.Ο άγιος Παύλος έγραψε το "θλιβόμενοι αλλ’ ου στενοχωρούμενοι...". Το άπλωμα, με το πρόσχημα της κοινωνικής αλληλεγγύης, είναι πλάνη της εποχής μας.Το συμμάζωμα, με τον πόθο της προσωπικής τελειώσεως, είναι αλήθεια από την πείραν των Αγίων.
Ο Όσιος Παύλος ο Θηβαίος, έζησε τον 4ο μ.Χ. αιώνα στην έρημο της Θηβαίδος.Ο ερημικός και ήσυχος τόπος είναι από τους βασικούς παράγοντες ανάπτυξης της αυτοσυγκέντρωσης και προσευχής προς το Θεό. Αυτό φαίνεται καθαρά στη ζωή του Αγίου Παύλου του Θηβαίου.
... Περισσότερα »
Εορτολόγιο (παλαιό ημ.)
2/1 Σίλβεστρος, Πάπας Ρώμης *
ΑΓΙΟΣ ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ, ΠΑΠΑΣ ΡΩΜΗΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
Στον βίο του Αγίου Σιλβέστρου Πάπα Ρώμης, του οποίου η Εκκλησία σήμερα τιμά την μνήμη, διαβάζομε τα εξής:"Τόσην χάριν είχεν από τον Θεόν ο Σίλβεστρος, που όχι μόνον οι ευσεβείς, αλλά και οι ειδωλολάτραι τον αγαπούσαν διά την αρετήν του και του είχον ευλάβειαν".
Η αρετή, η αγιότης και η καλωσύνη, είναι το γνώρισμα και το στόλισμα του χριστιανού. Το Ευαγγέλιο δεν ενίκησε τον κόσμο με την φωτιά ούτε με το μαχαίρι, αλλά με τον άγιο βίο και την καλωσύνη. Έτσι ορίζει ο Απόστολος την διαγωγή και την αναστροφή των χριστιανών στον κόσμο, "ίνα γένησθε άμεμπτοι εν μέσω γενεάς σκολιάς". Τότε οι άνθρωποι - κι εκείνοι που είν’ έξω από την Εκκλησία - "εκ των καλών έργων εποπτεύσαντες δοξάσωσι τον Θεόν".
Το αδύνατο σημείο της πίστ... Περισσότερα »
Newsletter
Δωρεά Στον Σύνδεσμό Μας
Ποιές και πόσες ήταν οι Μυροφόρες Γυναίκες του Ευαγγελίου;
Δευτέρα, 5 Μαΐου 2025 - 60408 εμφανίσεις άρθρου

Πρώτη δημοσίευσις 4/05/2014
«...Πρῶτον λοιπόν ζήτημα ἔχομεν πόσες ἦταν οἱ Μυροφόρες γυναῖκες οἱ ὁποῖες ἐπῆγαν εἰς τόν Τάφον τοῦ Χριστοῦ μέ τά μύρα; Καί λέγομεν εἰς αὐτό ὅτι πολλές καί διάφοροι εἶναι αἱ Μυροφόρες πλήν οἱ κυριώτερες Μυροφόρες γυναῖκες ἦταν ἑπτά. Αὐτές δέ ἦταν οἱ ἑξῆς:
Πρώτη εἶναι Μαρία ἡ Μαγδαληνή ἀπό τήν ὁποία ὁ Χριστός ἔβγαλε ἑπτά δαιμόνια καί διά τήν εὐεργεσίαν αὐτήν ἀκολουθοῦσε καί ἀγαποῦσε τόν Χριστόν. Μαγδαληνή δέ ὀνομάζετο ἡ Μαρία διότι ἐκατάγετο ἀπό τά Μάγδαλα. Μετά δέ τήν Ἀνάληψιν τοῦ Χριστοῦ ἐπῆγεν εἰς τήν Ρώμην, πρός τόν Αὐτοκράτορα Τιβέριον, ὁ ὁποῖος ἔπασχε ἀπό τόν ἕνα ὀφθαλμόν καί τόν ἐθεράπευσε. Διά τήν εὐεργεσίαν αὐτήν τῆς Μαρίας τῆς Μαγδαληνῆς ὁ Τιβέριος ἔφερε εἰς τήν Ρώμη τούς Ἀρχιερεῖς τῶν Ἰουδαίων καί τόν Πόντιον Πιλᾶτον καί ἀφοῦ τούς ἐδίκασε, τούς κατεδίκασε εἰς θάνατον, ἐπειδή ἐσταύρωσαν ἕναν ἀθῶον, τόν Ἰησοῦν Χριστόν. Τέλος ἡ Μαρία ἀπέθανεν εἰς τήν Ἔφεσον ὅπου καί τήν ἔθαψεν ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος. Ἀργότερον ὁ Βασιλεύς Λέων ὁ Σοφός ἔφερε τό ἅγιον λείψανόν της εἰς τήν Κωνσταντινούπολιν.
Δεύτερη Μυροφόρος εἶναι ἡ Σαλώμη, περί τῆς ὁποίας λέγουσι κάποιοι ὅτι ἦτο ἡ νόμιμη γυναῖκα τοῦ Ἰωσήφ τοῦ Μνήστορος. Ἄλλοι δέ λέγουν ὅτι ἦταν θυγατέρα τοῦ Ἰωσήφ τοῦ Μνήστορος, τό ὁποῖον εἶναι ἀληθέστερον, διότι ὁ Ἰωσήφ ὁ Μνήστωρ εἶχε ἑπτά παιδιά. Τέσσερα ἀγόρια, τόν Ἰάκωβον (ὁ ὁποῖος ὀνομάζετο μικρός) τόν Ἰωσῆν, τόν Σίμωνα καί τόν Ἰούδα, ὄχι τόν προδότην, ἀλλά τόν λεγόμενον Ἀδελφόθεον. Εἶχε δέ καί τρεῖς θυγατέρες, τήν Ἐσθήρ, τήν Θάμαρ καί τήν Σαλώμην τήν γυναῖκα τοῦ μικροῦ Ζεβεδαίου. Ὤστε ὅταν ἀκούεις αὐτό πού λέγεται στό Εὐαγγέλιο «Μαρία ἡ τοῦ Ἰακώβου τοῦ μικροῦ καί Ἰωσῆ μήτηρ» (Μάρκ. ιε΄, 40) τήν Παναγία Θεοτόκον νόμιζε ὅτι λέγει, διότι ὡς μήτηρ τῶν τέκνων τοῦ Ἰωσήφ ἐφαίνετο ἡ Παναγία. Ἐκ τούτου δέ προκύπτει ὅτι ὁ Ἰωάννης ὁ Θεολόγος καί ὁ Χριστός ἦταν ἀνεψιός καί θεῖος. Ὁ μέν Χριστός θεῖος, ὁ δέ Ἰωάννης ἀνεψιός.
Τρίτη Μυροφόρος εἶναι ἡ Ἰωάννα, ἡ ὁποῖα ἦταν γυναίκα τοῦ Χουζᾶ, ὁ δέ Χουζᾶς αὐτός ἦτο ἐπίτροπος καί οἰκονόμος εἰς τόν οἶκον τοῦ βασιλέως Ἠρώδου.
Τέταρτη Μυροφόρος εἶναι ἡ Μαρία ἡ ἀδελφή του Λαζάρου, ἡ ὁποῖα καί προτύτερα εἰς τόν οἶκον της ἤλειψε τό Χριστόν μέ τό Μύρον, ὅταν ἀνέστησε τόν ἀδελφόν της τόν Λάζαρον, καθώς τό ἀναφέρει ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης λέγων: «Ἡ οὖν Μαρία λαβοῦσα λίτραν μύρου νάρδου πιστικῆς» ( Ἰω. ιβ΄, 3).
Πέμπτη Μυροφόρα εἶναι ἡ Μάρθα ἡ ἀδελφή τῆς Μαρίας καί τοῦ Λαζάρου, ἡ ὁποῖα καί πολλήν προθυμίαν ἔδειξε πρός τόν Χριστόν ἀπό τήν ἀρχήν, διότι αὐτή τόν ὑπηρέτει εἰς ὅλα τά σωματικά.
Ἕκτη Μυροφόρος εἶναι ἡ Μαρία ἡ γυναίκα τοῦ Κλωπᾶ. Κλωπᾶν δέ κάποιοι τόν Κλεόπαν ὀνομάζουσιν. Αὐτή τήν Μαρία ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης, ἀδελφήν τῆς Θεοτόκου τήν ὀνομάζει, λέγων εἰς τήν Σταύρωσιν αὐτό: «Εἰστήκεσαν δέ παρά τῷ Σταυρῷ τοῦ Ἰησοῦ ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ ἡ ἀδελφὴ τῆς μητρὸς αὐτοῦ, Μαρία ἡ τοῦ Κλωπᾶ» (Ἰω. ιθ΄, 25).
Πῶς δέ ἦταν ἀδελφή τῆς Παναγίας ἀκούσατε. Ὁ Ἰωακείμ ὁ πατήρ τῆς Παναγίας, εἶχεν ἀδελφό, ὅστις ἀπέθανε χωρίς νά ἀποκτήσει τέκνον, κατά δέ τόν Νόμον τοῦ Μωϋσέως ἐπῆρε τήν νύμφην του διά γυναῖκα καί ἔκαμε ἀπό ἐκείνην αὐτήν τήν Μαρίαν. Ἀπό δέ τήν Ἄννα ἔκαμε τήν Παναγίαν Θεοτόκον. Ὥστε λοιπόν ἀδελφή τῆς Παναγίας μας ἦταν ἀπό τόν πατέρα μόνον.
Ἑβδόμη Μυροφόρος εἶναι ἡ Σωσσάνα.
Ἦσαν δέ καί ἄλλες πολλές ὡς τό λέγει ὁ Εὐαγγελιστής Λουκᾶς «αἵτινες ἦσαν διακονοῦσαι αὐτῶ» (Λουκ. η΄, 3 και Ματθ. κζ΄, 55) δηλαδή τόν Χριστόν, ἀλλά οἱ Εὐαγγελιστές δέν ἔγραψαν τά ὀνόματα ὅλων διότι δέν ὑπῆρχε λόγος.
Ἐδιαλύσαμεν μέ τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ τό πρῶτον ζήτημα. Ἄς ἔλθωμεν τώρα καί είς τό δεύτερον»...
Ὅρα καί «Θησαυρός Δαμασκηνοῦ» σελ. 130)
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ

Μυροφόρες εἶναι οἱ γυναῖκες πού ἀκολουθοῦσαν τόν Κύριο μαζί μέ τήν Μητέρα Του, ἔμειναν μαζί της κατά τήν ὥρα τοῦ σωτηριώδους Πάθους καί φρόντισαν νά ἀλείψουν μέ μύρα τό σῶμα τοῦ Κυρίου.
Ὅταν δηλαδή ὁ Ἰωσήφ καί ὁ Νικόδημος ζήτησαν κι’ ἔλαβαν ἀπό τό Πιλάτο τό Δεσποτικό Σῶμα, τό κατέβασαν ἀπό τόν Σταυρό, τό περιέβαλαν σέ σινδόνια μαζί μέ ἐκλεκτά ἀρώματα, τό τοποθέτησαν σέ λαξευτό μνημεῖο κι’ ἔβαλαν μεγάλη πέτρα πάνω στή θύρα τοῦ μνημείου, παρευρίσκονταν θεωρώντας -κατά τόν Εὐαγγελιστή Μάρκο- ἡ Μαρία ἡ Μαγδαληνή καί ἡ ἄλλη Μαρία πού καθόταν ἀπέναντι τοῦ Τάφου. Ἄλλη Μαρία ἐννοοῦσε ὁπωσδήποτε τήν Θεομήτορα. Δέν παρευρισκόταν ὅμως μόνον αὐτές, ἀλλά καί πολλές ἄλλες γυναῖκες ὅπως ἀναφέρουν οι Εὐαγγελιστές Λουκάς καί Ματθαῖος. (Λουκ. η΄, 3 - Ματθ. κζ΄, 55)
Ἐπειδή λοιπόν αὐτές οἱ γυναῖκες ἐκήρυξαν μετά σθένους τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου ἠμῶν Ἰησοῦ Χριστού καί συνέβαλον κατά πολύ εἰς τήν ἀψευδῆ διακήρυξη τοῦ μεγάλου αὐτοῦ Μυστηρίου τῆς Πίστεώς μας, ἐτάχθη παρά τῶν Ἁγίων καί θεοφόρων Πατέρων, ὅπως μετά τήν Κυριακή του Θωμά, νά ἑορτάζουμε τῶν Ἁγίων αὐτῶν γυναικῶν τήν μνήμη, διότι ΠΡΩΤΕΣ αὐτές εἶδον τόν Χριστόν Ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν καί πρός πάντας ἐκήρυξαν τό σωτήριο κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου, ἀλλά καί τήν κατά Χριστόν πολιτείαν μετῆλθον ἀρίστως.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος β’.
Ὅτε κατῆλθες πρός τόν θάνατον, ἡ ζωή ἡ ἀθάνατος, τότε τόν Ἅδην ἐνέκρωσας, τῇ ἀστραπῇ τῆς Θεότητος, ὅτε δέ καί τούς τεθνεώτας ἐκ τῶν καταχθονίων ἀνέστησας, πᾶσαι αἱ δυνάμεις τῶν ἐπουρανίων ἐκραύγαζον. Ζωοδότα Χριστέ, ὁ Θεός ἡμῶν δόξα σοι.
Δόξα.
Ὁ εὐσχήμων Ἰωσήφ, ἀπό τοῦ ξύλου καθελών, τό ἄχραντόν σου σῶμα, σινδόνι καθαρά εἰλήσας καί ἀρώμασιν, ἐν μνήματι καινῷ, κηδεύσας ἀπέθετο, ἀλλά τριήμερος ἀνέστης Κύριε, παρέχων τῷ κόσμῳ τό μέγα ἔλεος.
Καί νῦν.
Ταῖς Μυροφόροις Γυναιξί, παρά τό μνῆμα ἐπιστάς, ὁ Ἄγγελος ἐβόα. Τά μύρα τοῖς θνητοῖς ὑπάρχει ἁρμόδια, Χριστός δέ διαφθορᾶς ἐδείχθης ἀλλότριος, ἀλλά κραυγάσατε. Ἀνέστη ὁ Κύριος, παρέχων τῷ κόσμῳ τό μέγα ἔλεος.
Κοντάκιον.
Ἦχος ὁ αὐτός. Αὐτόμελον.
Τό Χαῖρε ταῖς Μυροφόροις φθεγξάμενος, τόν θρῆνον τῆς Προμήτορος Εὔας κατέπαυσας τῇ Ἀναστάσει σου Χριστέ ὁ Θεός, τοῖς Ἀποστόλοις δέ τοῖς σοῖς, κηρύττειν ἐπέταξας. Ὁ Σωτήρ ἐξανέστη τοῦ μνήματος.
Μεγαλυνάριον.
Χαίροις Μυροφόρων θεῖος χορός, Ἰωσήφ εὐσχήμων, καί Νικόδημος ὁ σεπτός, οἱ μύροις τό σῶμα ἀλείψαντες Κυρίου, καί τούτου τήν ἁγίαν, ἰδόντες ἔγερσιν.



