ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ
(1780-1827)

Σπουδαίος στρατιωτικός, ηγέτης της Επανάστασης. Γεννήθηκε στο µοναστήρι του Αγίου Γεωργίου στο χωριό Μαυροµάτι (κατ’ άλλους στο Μουζάκι) Καρδίτσας και ήταν γιος της Ζωής Ντιµισκή και του αρµατωλού ∆ηµήτρη Καραϊσκου.

Σε ηλικία δεκαπέντε χρονών ακολούθησε τον δρόµο της κλεφτουριάς και αργότερα υπηρέτησε στα στρατιωτικά σώµατα του Αλή Πασά, ο οποίος αναγνώρισε τις εξαιρετικές του στρατιωτικές του ικανότητες.

Με την έκρηξη της Επανάστασης, τον Ιανουάριο του 1821 πήρε µέρος στη σύσκεψη της Λευκάδας µαζί µε άλλους οπλαρχηγούς που ήθελαν να προετοιμάσουν την εξέγερση στη Στερεά Ελλάδα και ύψωσε τη σηµαία της Επανάστασης στα χωριά των Τζουµέρκων.

Αν και συγκρούστηκε µε τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο για την ηγεσία των στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Στερεά, συνεργάστηκε µαζί του κατά την πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου, οπότε ο Καραϊσκάκης έστειλε τµήµα του στρατιωτικού του σώµατος για να ενισχύσει την άµυνα της πόλης.

Στη διάρκεια του εµφυλίου πολέµου κατηγορήθηκε από τον Μαυροκορδάτο για συνεργασία µε τους Τούρκους και αποσύρθηκε προσωρινά από την ενεργό δράση.

Το Μάιο του 1825 επανήλθε και συνέδραµε τους Μεσολογγίτες κατά τη δεύτερη πολιορκία της πόλης παρενοχλώντας τους Τούρκους στην περιοχή.

Το 1826 διορίστηκε αρχιστράτηγος της Στερεάς Ελλάδας και οργάνωσε το «Στρατόπεδο της Ελευσίνας» µε στόχο να ανακουφίσει την Αθήνα από την πολιορκία των Tούρκων.

∆εύτερος στόχος του Kαραϊσκάκη ήταν να αναζωπυρώσει την επανάσταση στη Pούµελη και στις συγκρούσεις που ακολούθησαν νίκησε πολλές φορές τους Tούρκους στη ∆όµβραινα, το ∆ίστοµο και την Aράχωβα.

Tο 1827 έσπευσε στην Eλευσίνα για να βοηθήσει την πολιορκούµενη Aθήνα. ∆ιαφώνησε όµως µε τους Kόχραν και Tσωρτς για την τακτική που θα ακολουθούσαν κατά των Tούρκων.

Tραυµατίστηκε σε αψιµαχία στο Nέο Φάληρο και πέθανε στις 23 Aπριλίου 1827, ανήµερα της γιορτής του.